(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
(ตอน 31)
ในเมื่อเจ้ากังวล เรื่องมู่หรงจิ่วกับเถี่ยผิงกู
เหตุใดไม่พบจอมยุทธ์เยี่ยนก่อน
หาสองคนนั้นให้พบ แล้วช่วยพวกนางจนปลอดภัย
แล้วค่อยไปเขากุยซาน
เรื่องนั้นต้องพึ่งเจ้าแล้ว
จอมยุทธ์เยี่ยนหัวรั้นเป็นที่สุด
ข้ายังพบเขาไม่ได้
เจ้ากลัวว่าจอมยุทธ์เยี่ยน
จะห้ามไม่ให้เจ้าไปเขากุยซาน เพื่อช่วยสิบคนโฉดใช่ไหม
ใช่
เรื่องนี้ข้าตัดสินใจแล้ว
อย่างไรก็ต้องไป
ในเมื่อเจ้าตัดสินใจแล้ว
เช่นนั้นก็ได้
เจ้านัดจอมยุทธ์เยี่ยนที่ไหน
โรงเตี๊ยมเฟิงเฉียวข้างหน้า
พวกเขาเป็นศัตรูของอวี้หลาง
หากบังเอิญเจอกัน อวี้หลางจะเป็นอันตราย
เช่นนั้นก็ลาตรงนี้
เรานัดกันแล้ว ช้าหรือเร็วต้องได้เจอ
ไม่ทันไร
ก็หนึ่งเดือนแล้ว
ยังมีเวลาก่อนประลองฝีมือกัน
อย่าทำหน้าเศร้าสิ
ไปล่ะ
เซียวฮื้อยี้
ยังเหลือเวลา
ข้าจะไปส่งเจ้า
คนทรยศ
ข้าช่วยชีวิตเจ้า
เจ้าบังอาจหักหลังข้า
ผิงกู ช่วยข้าด้วย
คนบ้าอาละวาดฆ่าคน
เจ้าทำร้ายข้าทำไม
จะตายอยู่แล้ว
แต่ยังไม่รู้ว่าข้าเป็นใครสินะ
ข้า ลูกชายจอมยุทธ์แห่งเจียงหนาน นามเจียงอวี้หลาง
พรรคอู่ตังอะไร อาจารย์จื่อหรานอะไร
พวกเขาไม่อยู่ในสายตาข้า
ไม่คิดเลย
ว่ารอดชีวิตในยุทธภพมาหลายสิบปี
กลับต้องตายด้วยน้ำมือคนต่ำช้า
ต้นกำเนิดของจอมยุทธ์ไม่สำคัญ
ได้ฆ่าเยี่ยนหนานเทียน ข้าก็เลื่องชื่อไปทั่วยุทธภพแล้ว
รีบหนีเถอะ ฮวาอู๋ชเวกับเจียงเสี่ยวหยูกำลังมา
เจ้ารู้ได้อย่างไร
(โรงเตี๊ยมเฟิงเฉียว)
- ผู้อาวุโส - จอมยุทธ์เยี่ยน
ผู้อาวุโส เกิดอะไรขึ้น
มาแล้วหรือ
ดีมาก
ข้าได้พบพวกเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย
- ตายก็ไม่เสียดาย - ท่านต้องไม่ตาย
ไม่มีใครฆ่าท่านได้
นี่เป็นฝีมือใคร
เจียงอวี้หลาง
ข้าจะฆ่าเขาด้วยตัวเอง เพื่อแก้แค้นให้ท่าน
ปล่อยเป็นหน้าที่ข้า
ผู้อาวุโส ไม่ว่าท่านเป็นใคร
ข้าจะฆ่าเจียงอวี้หลางแก้แค้นให้ท่าน
ไม่ว่าเขาเป็นใครหรือ
เขาไม่ใช่จอมยุทธ์เยี่ยนหรือ
ข้าคิดว่าจะหลอกทุกคนได้
แต่ข้าหลอกเจ้าไม่ได้สินะ
เยี่ยนหนานเทียนเป็นสหายสนิทข้า
แล้วท่านคือ...
ข้าแซ่ลู่
หรือว่าท่านคือจอมยุทธ์แห่งหนานเทียน ลู่จ้งเหยวี่ยน
เจ้ารู้ชื่อข้าได้อย่างไร
ข้าได้ยินชื่อท่านตั้งแต่เด็ก
ท่านมีชื่อเสียงตั้งแต่ยังหนุ่ม ทั้งกล้าหาญและมีคุณธรรม
ท่านหน้าตาเหมือนเยี่ยนหนานเทียน
ผู้คนจึงเรียกท่านว่า จอมยุทธ์แห่งหนานเทียน
เช่นนั้น...
เหตุใดท่านจึงสวมรอย เป็นเยี่ยนหนานเทียน
เพราะเยี่ยน...
- ผู้อาวุโส อย่าพูดอีกเลย - ผู้อาวุโส
เรื่องนี้ข้าเดาออกเกือบหมดแล้ว
ให้ข้าอธิบายแทนท่านเถอะ
หากข้าทายถูก ท่านพยักหน้าก็พอ
ได้
แม้ท่านลุงเยี่ยน จะหนีจากหุบเขาคนโฉดได้
แต่วรยุทธ์เขาไม่อาจฟื้นฟูได้อีก
ดังนั้น เขาจึงไปหาท่าน
เขาหวนคืนสู่ยุทธภพ และพบว่ามันยุ่งเหยิง
แต่ไร้กำลังจะทำสิ่งใด
ดังนั้น เขาจึงขอให้ท่านช่วย
เขากลัวว่าวิชาของตัวเองจะสาบสูญ
จึงสอนเคล็ดลับวิชาแก่ท่าน
ท่านฝึกวิชาของท่านลุงเยี่ยน
แต่ท่านไม่ต้องการแย่งชื่อเสียงเขา
จึงยืมชื่อเยี่ยนหนานเทียนมา
ด้วยนิสัยของท่านแล้ว
ท่านไม่ต้องการใช้วิชาจอมยุทธ์เยี่ยน สร้างชื่อเสียงให้ตัวเอง
นอกจากนั้น
ยังมีอีกหนึ่งเหตุผล
หรือว่า...
หรือว่าท่านลุงเยี่ยน
เห็นสิบคนโฉดพากันออกจากหุบเขาคนโฉด
และกลัวพวกเขาจะสร้างหายนะแก่ยุทธภพ
มีเพียงชื่อเยี่ยนหนานเทียน ที่ปราบพวกเขาได้
เขาจึงขอให้ท่านสวมรอยเป็นเขา
เจ้าฉลาดจริงๆ
แต่ว่า
ข้าไม่เพียงสำเร็จวิชา ของเยี่ยนหนานเทียน
ยังมีว่านชุนหลิว ที่ช่วยข้าเปลี่ยนรูปลักษณ์ไปมาก
ข้ากลายเป็นเยี่ยนหนานเทียน โดยสมบูรณ์แล้ว
เจ้าดูออกได้อย่างไรกัน
ตอนท่านเจอข้าครั้งแรก
ท่านควรพูดถึงว่านชุนหลิว
แต่เหมือนท่านจะลืมเขาไปแล้ว
ข้าเริ่มสงสัยนับแต่นั้น
จอมยุทธ์ลู่ ข้าขอร้องท่าน
โปรดบอกข้าว่าท่านเจออะไร ที่เจิ้นเจียง
เจียงฉินผู้ฆ่าพ่อแม่ข้าอยู่ที่ใด
ข้านี่แหละคือเจียงฉิน
ท่านต้องปิดเป็นความลับ
ห้ามบอกผู้ใดทั้งนั้น
ขึ้นชื่อว่าเป็นจอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่
หากข่าวที่ว่าท่านผิดคำพูดแพร่ออกไป
ไม่กลัวว่าผู้คน จะเย้ยหยันท่านเอาหรือ
- จอมยุทธ์ลู่ - จอมยุทธ์ลู่
(บ้านตระกูลเจียง)
อาจารย์ๆ
อาจารย์
(วิชาเทพอาภรณ์วิวาห์)
เข้ามาได้
อาจารย์ เราได้ข่าวนายน้อยแล้วขอรับ
เราหนีกันมาไกลแล้ว พวกเขาตามไม่ทันหรอก
ผิงกู พักเสียหน่อยสิ
ข้าจะไปเอาน้ำมาให้
ได้
จอมยุทธ์เจียง
สบายดีหรือไม่
อวี้หลาง เมื่อพบข้าเช่นนี้
เจ้าไม่แม้แต่จะคารวะข้า เยี่ยงบิดาแล้วหรือ
เพราะท่านไม่คู่ควรอย่างไรเล่า
ข้ารู้ว่าเจ้าโกรธแค้นข้า
แต่ว่าตอนนั้นข้าไม่มีทางเลือก
วันนั้นเจ้าก็เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น
หากข้าไม่ตัดแขนเจ้า
เราสองคนคงตกเป็นเป้าจากทุกทิศทาง
เราคงสูญสิ้นทุกอย่างไปแล้ว
แต่ข้าเป็นลูกท่านนะ
ในฐานะพ่อ เห็นเจ้ามีสภาพเยี่ยงนี้
ใจข้าก็แทบสลาย
ข้าขอโทษ
ขอโทษตอนนี้จะได้อะไรขึ้นมา
มันไม่มีประโยชน์แล้ว
อวี้หลาง
ข้ารู้ว่าเจ้าต้องฝ่าฟันอะไรมามาก
แต่เจ้าก็ยังมีชีวิตอยู่
- โลกนี้ยังเป็นของเรา - หากข้าหลงเชื่อใจท่านอีก
- ข้าขอยอมตายอย่างทุกข์ทรมานดีกว่า - อวี้หลาง
ใจเย็นก่อนแล้วลองคิดดูให้ดี
ทุกอย่างที่ข้าทำลงไป...
ก็เพื่อเจ้ามิใช่หรือ
เมื่อเราทำสำเร็จ
ตระกูลเจียง
ก็จะกลายเป็นตระกูลอันดับหนึ่ง
ในยุทธภพ
เจ้า เจียงอวี้หลาง
ก็จะได้เป็นทายาทเพียงคนเดียว ของตระกูลอันดับหนึ่งในยุทธภพ
อย่ามาแตะต้องตัวข้า
ข้าไม่มีพ่ออย่างท่าน
อวี้หลาง เจ้ารู้อะไรไหม
ตั้งแต่เจ้าจากไป
ข้าก็นอนไม่หลับ ไม่รู้กี่คืนต่อกี่คืน
เมื่อใดก็ตามที่ข้านึกภาพ ว่าเจ้าต้องร่อนเร่ไปทั่ว
และถูกคนอื่นรุมข่มเหงรังแก
ข้าก็เป็นห่วงร่ำไห้จนไม่เหลือน้ำตา
หลังเวลาผ่านไปเนิ่นนาน ในที่สุดข้าก็ได้ข่าวคราวเจ้าเสียที
เจ้ารู้ไหมว่าข้ามีความสุขเพียงใด
ในที่สุดเราก็ได้เจอกันอีกครั้ง
แต่อวี้หลาง
ข้าไม่คิดเลยว่า เจ้าจะปฏิบัติต่อข้าเช่นนี้
ข้ารู้สึกเหมือนตายทั้งเป็น
ก็ได้
ในเมื่อเจ้าคับแค้นใจนัก
ก็สังหารข้าเสีย
ตราบใดที่มันทำให้เจ้ารู้สึกดีขึ้น
เพราะอะไร
เหตุใดข้าต้องเกิดมาเป็นลูกท่านด้วย
อวี้หลาง
ข้าจะไม่ยอมให้การเสียสละของเจ้า ต้องสูญเปล่า
ทุกความเลวร้ายย่อมมีมูลเหตุ
ที่เจ้าต้องทุกข์ทรมาน
เป็นเพราะฮวาอู๋ชเวกับเจียงเสี่ยวหยู
ข้าสัญญาว่าจะสังหารพวกมัน ด้วยมือของข้าเอง
เพื่อล้างแค้นให้เจ้า
(หลุมศพของจอมยุทธ์แห่งหนานเทียน ลู่จ้งเหยวี่ยน)
คนชั่วยังคงลอยนวล
ยุทธภพยังไม่สงบสุข
แต่จอมยุทธ์ลู่ได้จากพวกเราไปแล้ว
ที่เลวร้ายยิ่งไปกว่านั้นก็คือ
จอมวายร้ายสองคนอย่างเจียงเปี๋ยเฮ่อ และเจียงอวี้หลางยังไม่ตายนี่สิ
แต่หากเรายังอยู่ พวกเขาก็มิอาจหลับสนิทได้
มีชีวิตอยู่ไปก็เหมือนโดนลงโทษ
พูดได้ดีนี่
ข้าสังเกตนะว่าวิธีการพูดของเจ้า ชักจะเหมือนข้าขึ้นทุกที
หากอีกสองเดือน ข้าตายระหว่างการประลอง
เจ้าจะได้ใช้ชีวิตแทนข้าได้
เจ้าจะไปที่เขากุยซานต่อหรือ
ใช่
แม้ว่าพวกเขาจะเป็นจอมโฉด
แต่พวกเขาก็เลี้ยงและสอนข้ามา
รู้ทั้งรู้ว่าพวกเขามีภัย จะให้ข้านิ่งดูดายได้อย่างไร
เจ้าจะมากับข้าด้วยไหม
ข้ามีเรื่องต้องไปจัดการ
เราเหลือเวลาอีกแค่สองเดือน เจ้ายังไม่คิดจะไปกับข้าอีกหรือ
หากข้าทำสำเร็จ
เราจะได้เป็นสหายกัน นานกว่าสองเดือนแน่
จะกลับไปยังวังบุปผาหรือ
ข้าจะไปถามท่านป้าทั้งสอง ว่าเหตุใดข้าต้องสังหารเจ้าด้วยตนเอง
เจ้าคิดหรือว่าพวกนางจะบอก
เจียงเสี่ยวหยู เราจะยอมจำนน ต่อโชคชะตามิได้
ก็ได้
อยากไปก็เชิญเลย
ข้าจะรอฟังข่าวดี อยู่ที่เขากุยซานแล้วกัน
แล้วพบกันใหม่
ข้าไปล่ะ
(ห้องพิเศษหมายเลขสี่)
สรุปว่าเขาคือลู่จ้งเหยวี่ยน
มิน่าล่ะวันนั้น
เขาถึงจำข้าไม่ได้
แล้วเยี่ยนหนานเทียนตัวจริงอยู่ที่ใด
ไม่ตายไปแล้ว ก็คงพิกลพิการ
เมื่อ 18 ปีก่อน เขาติดอยู่ในหุบเขาคนโฉด
ต่อให้เขายังไม่ตาย
ก็ไม่มีอะไรให้ต้องกลัวแล้ว
ท่านพ่อ
ข้าได้ยินเจียงเสี่ยวหยู บอกว่าเขาจะไปยังเขากุยซาน
อย่างนั้นหรือ
ข้ารู้มาว่าเจ้าคนสุดแสนต่ำช้า อาศัยอยู่บนเขากุยซาน
ข้าคิดว่าครานี้ เขาคงไม่รอดกลับมาเป็นแน่
เจ้าหมายถึงเว่ยอู๋หยาหรือ
ขอรับ
หัวหน้าสิบสองนักษัตร เว่ยอู๋หยา
เราใช้ประโยชน์จากเว่ยอู๋หยาได้
ข้าอยากให้คนที่เป็นปฏิปักษ์ต่อข้า ไปตายอยู่บนเขาให้หมด
ได้เวลา
ส่งของกำนัลชิ้นใหญ่ ไปให้เว่ยอู๋หยาแล้ว
ท่านอาถูกับคนอื่นๆ ไปไหนกันหมดนะ
หรือว่าจะเข้าไปในถ้ำแล้ว
แต่เขากุยซานออกจะใหญ่โต
คงหารูหนูไม่เจอง่ายๆ
เหตุใดข้าไม่ทำให้เจ้าหนูนั่น ออกมาหาข้าแทนล่ะ
เว่ยอู๋หยา
เจ้าสัตว์ชั้นต่ำหน้าตาเจ้าเล่ห์
แถมสมองตื้น
ฟังข้าให้ดี
ข้าคือชายผู้เป็นตำนาน
ผู้มีนามระบือไกล หาตัวจับได้ยาก
ฟ้าเหนือฟ้า ผู้สมบูรณ์แบบ
และหลักแหลมที่สุดในโลก เซียวฮื้อยี้
ข้าขอท้าให้เจ้าเลิกมุดหัวอยู่ในรู เหมือนหนูขี้ขลาด
แล้วออกมาดูหน้าชายผู้หลักแหลม ที่สุดในโลกให้เต็มตา
ข้าจะทำให้เจ้าวิ่งหนีหางจุกตูด
ไม่ต่างจากหนูตัวหนึ่งเลย
ฟันเจ้าร่วงหมดปากแน่
เจ้าโจรชั่ว เว่ยอู๋หยา
ออกมาให้ข้าเห็นหน้าเดี๋ยวนี้
อย่าหนีนะ
เจ้าเด็กไม่ประสีประสา เอะอะโวยวายเสียงดังเชียวนะ
ไม่กลัวโดนศิษย์พรรคอู๋หยา เชือดเข้าให้หรืออย่างไร
ข้าจะบอกอะไรให้นะ
ผู้ที่สามารถฆ่าข้าได้น่ะ ยังไม่เกิดเลยด้วยซ้ำ
ถ้าข้าลงมือเอาจริงกับเจ้า
- ป่านนี้เจ้าตายไปนานแล้ว - ก็ย่อมได้
เอาเลยสิ เข้ามาเลย
ข้ารู้แล้ว
เจ้าไม่กล้าเผยตนสินะ
ไม่ใช่เพราะเจ้าฝีมือฉกาจหรอก
แต่เป็นเพราะเจ้า ไม่รู้วรยุทธ์อะไรเลยต่างหาก
เหตุใดเจ้าจึงพูดเช่นนั้น
ข้ารู้จักผู้ที่ใช้วิชาตัวเบา ได้เก่งกาจที่สุดอยู่สองคน
เฮยจือจูและยินจิ่วโยว
เขาสองคนยังว่องไวได้ไม่เท่าเจ้า
ข้าจึงสรุปได้อย่างเดียวว่า
เจ้าไม่ใช่มนุษย์
แต่เป็นเทพธิดา
นี่หรือข้อสันนิษฐาน ของผู้หลักแหลมที่สุดในโลก
ข้าว่าข้อสันนิษฐานของเจ้า คงหลอกได้แค่สตรีไม่รู้ประสาเท่านั้น
ข้ายังพูดไม่จบเลย
พอลองคิดดูดีๆ เทพธิดาอะไรจะมาอยู่ในรูหนู
ข้าได้ยินว่าเว่ยอู๋หยา ชำนาญเรื่องกลไกสารพัด
ฉะนั้น จึงมีความเป็นไปได้อีกข้อ
เมื่อครู่เจ้าไม่ได้ใช้วิชาตัวเบา
แต่ใช้เครื่องมืออะไรบางอย่างแทน
เจ้าประดิษฐ์เครื่องมือ ที่ช่วยให้เจ้าเหาะไปเหาะมาได้
นี่
เหตุใดถึงเงียบนักเล่า
ข้าเดาถูกใช่ไหมล่ะ
หากรั้นจะรนหาที่ตาย ข้าก็ไม่ขัดศรัทธา
หลังจากเดินผ่านหมู่แมกไม้นี่ไป ให้เจ้าปีนขึ้นเนินเขา
- ข้ามเนินลูกที่สามและเลี้ยวซ้าย - "เนินลูกที่สาม" หรือ
- "เลี้ยวซ้าย" หรือ - เดินไป 200 ก้าว
แล้วเจ้าจะเห็นกำแพงศิลายักษ์
ใต้กำแพงจะมีประตูหิน ที่ไม่มีผู้ใดเฝ้าอยู่
นั่นคือทางเข้าสู่วังอู๋หยา
ยุ่งยากอะไรเช่นนี้
เมื่อเข้าไปแล้ว เจ้าจะเจอประตูสำริด
ด้านขวามือจะมีตะเกียงสำริดอยู่
ทันทีที่เจ้าเสียบปิ่นอันนี้เข้าไป เจ้าจะเข้าไปยังโถงกลางได้
เครื่องหมายลับของท่านลุงตู้นี่
ท่านลุงตู้
ท่านอาหลี่
ท่านลุงตู้
แค่เครื่องมือของแม่นางผู้นั้น ก็สุดยอดแล้ว
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเว่ยอู๋หยาเลย
ข้างในคงเต็มไปด้วยภยันตรายเป็นแน่
ข้าจะลังเลไม่ได้แล้ว
ข้าต้องเข้าไปช่วยพวกเขา
เหตุใดไม่มีเครื่องหมาย ของท่านลุงตู้แล้ว
มีเรื่องเลวร้าย เกิดขึ้นกับพวกเขาหรือ
มีลำธารใต้ดินอยู่ข้างล่างนั่นนี่
เว่ยอู๋หยา
ออกมาให้ข้าเชยชมซิ ว่าเจ้าจะเก่งสักเพียงไหน
สิบสองนักษัตรหรือ
สิบสองก้านดินสินะ
พวกมันหมายถึง...
ทอง
ไม้
น้ำ ไฟ
ไม่มีดินหรือ
ตามตำรานักษัตร ฉลูกับมะแมเป็นธาตุดินหยิน
มะโรงและจอเป็นธาตุดินหยาง
ดังนั้น รหัสเปิดประตูก็น่าจะเป็น...
ฉลู
มะแม
มะโรง
จอ
ประตูสำริดนี่น่ะหรือ
แค่มาถึงประตูสำริด ยังต้องบากบั่นขนาดนี้
เหตุใดนางถึงไม่บอกข้า ให้ละเอียดกว่านี้นะ
(ชวด)
(วังอู๋หยา)
(ชวด)
เว่ยอู๋หยา
นายเจ้ามาถึงแล้ว
ไม่คิดจะออกมาต้อนรับหน่อยหรือ
เผยตนออกมาบัดเดี๋ยวนี้
นานๆ ทีจะมีแขกมาเยือนวังอู๋หยา
ขออภัยด้วยที่เสียมารยาท
อภัยให้ข้าด้วยแล้วกัน
เฮ้ย
เจ้าเฒ่าฟันหลอ
ปล่อยตัวสหายข้าออกมาจะดีกว่า
ไม่เช่นนั้น อย่ามาโทษข้า ที่ถล่มรูหนูเจ้าเละก็แล้วกัน
พ่อหนุ่ม เจ้านี่โอหังไม่เบา
ข้าไม่เคยพบสหายเจ้าสักคน
ผู้ใดก็ตามที่กล้าบุกเข้ามา ในวังอู๋หยาล้วนตายไปหมดแล้ว
ข้าก็ยังมีชีวิตอยู่ดีไม่ใช่หรือ
เจ้าใกล้จะได้ไปเฝ้ายมบาลแล้วต่างหาก
(ชวด)
(วังอู๋หยา)
ชักเสียใจที่บุกเข้ามาแล้วใช่ไหม
ในเมื่อข้ากล้าเข้ามาถึงนี่ได้ ข้าก็ต้องมีความสามารถพอจะออกไปได้สิ
ข้าล่ะนับถือหนุ่มสาว ที่กล้าหาญและทะนงตนจริงๆ
พ่อหนุ่มทั้งหลาย ฝึกปรือฝีมือกับเจ้านี่หน่อยซิ
ดูซิว่ามันใช้วรยุทธ์ประเภทใด
เจ้าถึงกับจงใจซ่อน วรยุทธ์ประจำกายของเจ้าเลยสินะ
เจ้าถึงขนาดยอมแลกชีวิตศิษย์ของตนเอง
เพียงเพื่อประเมินวรยุทธ์ของข้าหรือ
เจ้าพวกนั้นใช่ศิษย์ของข้าที่ไหน
ต่อให้ข้าต้องตัดหัวพวกมัน ใส่พานให้เจ้า
ข้าก็ไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด
ข้าได้ยินมาตลอดว่าเจ้ามันไร้หัวใจ
แต่นึกไม่ถึงว่าจะต่ำช้า กว่าสัตว์เดรัจฉานเสียอีก
ไม่เห็นต้องว่าขานกันถึงเพียงนี้เลย
มาๆ มานั่งคุยกันก่อน
ก็เอาสิ
เขาไม่สังเกตเลยว่า เก้าอี้นั่นเป็นกับดัก โง่เสียจริง
อยากพูดอะไรก็ว่ามา
ข้าได้ยินเสียงเจ้า โหวกเหวกว่าร้ายข้าอยู่ด้านนอก
เจ้าอยากให้ข้ายลโฉม ผู้ที่หลักแหลมที่สุดในโลกใช่ไหม
ถูกต้องแล้ว
หูหนูของเจ้าใช้งานได้ดีนี่
ไหนว่าตัวเองหลักแหลมที่สุดในโลก
ไม่สังเกตเลยหรือ ว่าเก้าอี้นั่นเป็นกับดัก
หากข้าหมุนปุ่มตรงนี้เบาๆ
ถึงวรยุทธ์เจ้าจะแกร่งกล้าปานใด
เจ้าก็จะตายในพริบตา
ก็เห็นว่าข้านั่งอยู่ แปลว่าข้า ไม่กลัวกับดักของเจ้าอย่างไรล่ะ
เหตุใดไม่ลองหมุนปุ่มดูเล่า ว่าจะเป็นอย่างไร
ก็ย่อมได้
มาลองกันหน่อย
กับดักไม่ทำงาน
เว่ยอู๋หยา
เจ้าคิดจริงๆ หรือ ว่าข้าจะไม่รู้ว่าเป็นกับดัก
ข้าจะนั่งลงไปบนเก้าอี้เพื่ออะไรเล่า
เจ้านี่สมองทึบจริงๆ เลยนะ
เจ้าหนูสกปรก
ฝีมือเจ้าไม่ขี้เหร่เลยนะ
"ไม่ขี้เหร่" หรือ
หากไม่ใช่เพราะข้าอยากรู้ ที่มาของวรยุทธ์เจ้า
เจ้าคงซี้แหงแก๋ไปนานแล้ว
แล้วรู้อะไรบ้างหรือยังล่ะ
แค่เห็นการเคลื่อนไหวเดียวของเจ้า
ข้าก็เห็นตู้ชา
ถูเจียวเจียว
หลี่ต้าจุ่ย ฮาฮาเอ๋อร์และยินจิ่วโยว
ข้าพูดถูกไหม
เจ้าก็รอบรู้เหมือนกันนี่
แต่เจ้าคงยังไม่เคยเห็น กระบวนท่าถัดๆ ไปเป็นแน่
นึกว่าเจ้าจะมีดีจริงๆ เสียอีก
ที่แท้ก็ด้อยฝีมือกว่าที่ข้าคิดไว้
หลายปีแล้วเหมือนกันนะ ที่ข้าไม่เห็นท่านลดตัวมาสู้กับใคร
ยิงเอ๋อร์เองหรือ
มีเรื่องอันใดถึงแวะมาวันนี้ล่ะ
ข้าสั่งให้คนเก็บสมุนไพรไว้ให้
เลยแวะมาเอาสมุนไพรเจ้าค่ะ
เจ้าเคยเห็นชายผู้นี้มาก่อนหรือไม่
ข้าเห็นเขาโหวกเหวกโวยวายอยู่บนเขา
น่ารำคาญนัก
ท่าทางท่านจะทำให้เขาหุบปากได้แล้ว
เขาฝ่ากับดักมากมายที่ข้าวางไว้มาได้
ผ่านมาสิบกว่าปีแล้ว
เขาเป็นคนแรกที่ทำสำเร็จ
อาจารย์
มีคนมาขอพบท่านขอรับ
วันนี้ช่างคึกคักเสียจริง
เจียงเปี๋ยเฮ่อกับบุตรชาย มาขอพบท่านขอรับ
เขาอ้างว่าเขาเคยเป็นที่รู้จัก ในนามเจียงฉิน
ยิงเอ๋อร์
วันนี้ข้าไม่มีเวลาคุยกับเจ้า
เจ้ากลับไปก่อนเถิด
เจ้าค่ะ
เอาเจ้านี่ไปเป็นอาหารให้หนูเสีย
ขอรับ
นี่พวกเจ้า เอาตัวมันไป
- ขอรับ - ช้าก่อน
เจ้าจะตายอยู่รอมร่อ
ยังมีหน้ามายิ้มอีก
พาเขาไปที่บ้านข้า
แต่อาจารย์สั่งให้เรา...
เขาสบประมาทพรรคอู๋หยาเชียวนะ
จะปล่อยให้เขาตายง่ายๆ ได้อย่างไร
ข้าเพิ่งปลูกดอกไม้ชนิดหนึ่งขึ้นมา
ซึ่งต้องใช้มนุษย์เป็นๆ เป็นปุ๋ยถึงจะผลิดอก
เอาตัวเขาไปที่นั่น
- ขอรับ - ขอบใจมาก
ข้าก็ไม่อยากมาที่นี่หรอกนะ
แต่พวกหนูน้อยของข้ากำลังหิว
ถ้าข้าป้อนของว่าง จากเจียงหนานให้มันกิน
พวกมันคงมีความสุขกันน่าดู
ท่านพี่อู๋หยา เป็นอย่างไรบ้าง
ข้าสงสัยใคร่รู้จริงๆ
ว่าเหตุใดคนที่ข้าตามหามานานแสนนาน
ถึงมาหาข้าด้วยตนเองเช่นนี้
เจ้าลืมกับดักที่เจ้าวางไว้ เมื่อ 18 ปีก่อนแล้วหรือ
เจ้ายุให้สิบสองนักษัตร สังหารเจียงเฟิงและภริยา
ในขณะที่เจ้าขโมยสมบัติที่เจียงเฟิง กับเยี่ยนหนานเทียนทิ้งเอาไว้
ครานั้นข้าผิดเอง ข้าไม่น่าหลงเชื่อเจ้าเลย
เป็นเพราะเจ้า เราถึงได้เสียซือเฉิน
หยิงเค่อ
และเฮยเมี่ยนไป
สหายรักของข้า เจ้าแห่งหมากผล ก็ยังหายสาบสูญจนถึงตอนนี้
ข้าตามหาเจ้ามา 18 ปีแล้ว
นึกไม่ถึงจริงๆ ว่า
บ่าวผู้ทรยศในตอนนั้น
จะกลายเป็นจอมยุทธ์แห่งเจียงหนานได้
ข้ามาที่นี่
เพื่อขอขมาท่านพี่อู๋หยา
เจ้าทำให้ข้าขายหน้าเช่นนั้น
คิดหรือว่าข้าจะให้อภัยเจ้า
เรื่องนั้นน่าจะขึ้นอยู่กับว่า ของกำนัลที่ข้านำมาให้
ดีเลิศเพียงใดมากกว่า
ของกำนัลประเภทใดหรือ
ที่เจ้าคิดว่าจะทำให้ข้าสนใจ และอภัยให้เจ้าได้
หนึ่งในประมุขแห่งวังบุปผา เยาเยว่